Met groot verdriet hebben familie, vrienden en muziekliefhebbers afscheid moeten nemen van Xavier Maesen, die op 80-jarige leeftijd, omringd door zijn geliefden, is overleden.

Xavier was een man die door velen werd gewaardeerd en geliefd. Hij stond bekend als een warme persoonlijkheid, een trouwe vriend en bovenal als een muzikaal vakman in hart en ziel. Muziek liep als een rode draad door zijn leven en bracht hem op talloze podia, waar hij generaties mensen wist te raken.

Zijn muzikale verhaal begon al op veertienjarige leeftijd bij het orkestje Tempo van de KSA in zijn geboorteplaats As. Later maakte hij deel uit van het gerenommeerde orkest van Casimir Colson, het CC Ensemble. Zijn talent en passie brachten hem vervolgens naar het orkest Living End, waarna hij uitgroeide tot een vaste waarde in de begeleidingsorkesten van onder meer Peggy en vooral John Terra.

Naast zijn werk als muzikant zette Xavier zich jarenlang in als muziekleraar. Met veel geduld en enthousiasme gaf hij zijn liefde voor muziek door aan talloze leerlingen. Ook als soloartiest wist hij een eigen publiek op te bouwen onder de naam “Zodra Gekla”. Regelmatig trad hij op in zijn eigen zaak, de forellenvijver Stalkerwijer in Zutendaal, waar muziek, gezelligheid en vriendschap samenkwamen.

In Zutendaal groeide Xavier bovendien uit tot een vertrouwd gezicht als bezielende orkestleider van de bekende Bonte Avond. Met zijn muzikale kennis, humor en enthousiasme gaf hij jarenlang mee vorm aan deze geliefde traditie.

Zijn laatste wens was veelzeggend: nog één keer samen met het Bonte Avond-gezelschap op het podium staan. Gelukkig is die wens hem gegund. Tijdens dat optreden bracht hij een nummer dat achteraf een bijzondere betekenis kreeg. Het laatste lied dat hij zong was: “Ze moeten boven nog even wachten.”

Wie Xavier kende, zal zich niet alleen zijn muzikale talent herinneren, maar ook zijn warme stem, zijn saxofoon en klarinet, zijn droge humor en zijn oprechte vriendschap. Hij liet overal waar hij kwam een blijvende indruk na.

Met zijn overlijden verliest de regio een markante muzikant en een bijzonder mens. De herinneringen die hij naliet, zullen echter blijven voortleven in de muziek die hij maakte, de mensen die hij inspireerde en de vriendschappen die hij koesterde.

Rust zacht, Xavier.

Bedankt voor de muziek, de vriendschap en de vele mooie herinneringen. Je blijft voor altijd in ons hart.